7 บทเรียนของการทำ ERP
วันนี้ครบ 5 เดือนของการ กิน อยู่ หลับ นอน กับ ERP
ถึงแม้มันยังไม่สมบูรณ์ แต่มันก็เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นมาก
และเชื่อว่า เห็นฝั่งแล้ว 😄
อยากบันทึก 7 บทเรียนที่ได้จากการทำเรื่องนี้ไว้
1. ยิ่งไม่รู้ ยิ่งไม่กลัว
เป็นมนุษย์สายคอมที่เกลียด และรู้น้อยมากเกี่ยวกับระบบการเงิน
และบัญชี แต่ความไม่รู้ หรือรู้น้อยนี่ล่ะ คือแรงขับเคลื่อนให้ไม่กลัวปัญหา
จนเลยเถิดไปถึงสนุกกับการแก้ปัญหาไปทีละเรื่อง ทีละเรื่อง
2. กลัดกระดุมเม็ดแรกให้ถูก
ประโยคที่เคยได้ยินบ่อยๆ แต่ไม่เคยเอามานั่งคิดอย่างจริงจังก่อนหน้านี้
จนวันนึง ผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง พิมพ์ไว้ให้ในบทสนทนาใน LINE
ทุกครั้งที่ติดปัญหา ทุกครั้งที่ไปต่อไม่ได้ จะเอาคำนี้มาคิด
เป็นคำที่เรียบง่าย แต่แก้ปัญหาได้มาก
และเป็นการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืนที่แท้จริง
3. ใช้ตีนทำงาน
พี่โจ้ ธนา เคยเขียนในหนังสือไว้ว่า การเดินเข้าไปหาของจริง
สถานการณ์จริง มีคุณค่า มีเรื่องราวให้เรียนรู้ เหตุกาณ์ที่ประทับใจ
คือน้องคนนึง ทนทุกข์กับการทำงานเรื่องนึงที่ลำบากลำบนมาหลายปี
ทีมน้องๆเลยเขียนโปรแกรมให้ใช้ ซึ่งเป็นโปรแกรมที่เขียนเร็วมาก
เพราะไม่ซับซ้อน ทุกข์หลายปีของเขาถูกยกออกไปเลย
นี่ถ้าไม่้เอาตีนเดินไปหาปัญหา ป่านนี้ก็คงยังไม่ไปเห็น
4. ทุกผลงาน มีคนเบื้องหลังเราเสมอ
ทีม ทีม และทีม โคตรสำคัญ งานหนัก สาหัส เบาได้ด้วยทีม
เราคือคนกระจอกคนหนึ่งที่ได้แค่ คิด และ Guide
น้องๆในทีมคือเรี่ยวแรงกำลังที่สร้างผลงาน และทำให้มันเกิดขึ้นได้
ต่างคนต่างจับงานที่ถนัด และไม่ลืมที่จะยื่นมือช่วยกันในสิ่งที่ตัวเองช่วยได้
นอกหน่วยงานหนักแค่ไหน เจอกับน้องๆในแผนกตัวเองก็มีแต่รอยยิ้ม และมิตรภาพ ผลงานที่หลายคนเผลอว่า เราทำมัน จริงๆแล้ว
คือ มือของน้องๆในแผนกทั้งนั้นที่ทำให้มันเกิดขึ้นจริง
5. พระเจ้าอยู่ในรายละเอียด
การให้ความสำคัญกับรายละเอียดปลีกย่อย
เป็นสิ่งที่กำหนดเนื้อแท้ของผลงาน
การทำงานแบบขอไปที อาจดูเร็ว ทันใจ
แต่อาจจะไม่สำเร็จ หรือสำเร็จก็จะไม่มีวันยั่งยืน
6. ทำงานใหญ่ ใจอย่าเล็ก
อาจารย์ณรงค์คอยสอนบ่อยๆ
ในการทำงานที่ต้องเจอคนหลากหลาย มากมายนิสัย
มักจะมีเรื่องที่เราถูกใจ ขัดใจ เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
ยิ่งงานใหญ่ ความหลากหลายเหล่านี้ก็จะเยอะ
เรื่องก็จะแยะ ให้ทำใจให้มันใหญ่ๆ กว้างๆ
อย่าใจเล็กย้อนแย้งกับงานใหญ่ที่จับ
และมันก็ช่วยให้ใจเย็นขึ้นมาก
จนมีคนแซวหลายครั้งว่า มีงทนได้ยังไงวะนั่น 😂
7. เป็นที่พึ่ง
ผอ.เกรียงศักดิ์ เคยสอนว่า
การทำงานในหน้าที่ให้เต็มที่ก็เรื่องหนึ่งที่พึงกระทำ
แต่การทำตัวให้เป็นที่พึ่งของเพื่อนร่วมงาน มันอาจจะเหนื่อยเพิ่ม
แต่สุดท้ายทั้งเราและเขาจะมีความสุข
มันจะงอกงาม และมันจะกลายเป็นความร่วมมือ
และทุกๆอย่างที่ตั้งเป้าหมายไว้จะตามมาเองโดยไม่รู้ตัว
PS. มีไอเดียเขียนโปรแกรมเต็มเลย แต่ไม่มีเวลาเลย
ถึงแม้มันยังไม่สมบูรณ์ แต่มันก็เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นมาก
และเชื่อว่า เห็นฝั่งแล้ว 😄
อยากบันทึก 7 บทเรียนที่ได้จากการทำเรื่องนี้ไว้
1. ยิ่งไม่รู้ ยิ่งไม่กลัว
เป็นมนุษย์สายคอมที่เกลียด และรู้น้อยมากเกี่ยวกับระบบการเงิน
และบัญชี แต่ความไม่รู้ หรือรู้น้อยนี่ล่ะ คือแรงขับเคลื่อนให้ไม่กลัวปัญหา
จนเลยเถิดไปถึงสนุกกับการแก้ปัญหาไปทีละเรื่อง ทีละเรื่อง
2. กลัดกระดุมเม็ดแรกให้ถูก
ประโยคที่เคยได้ยินบ่อยๆ แต่ไม่เคยเอามานั่งคิดอย่างจริงจังก่อนหน้านี้
จนวันนึง ผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง พิมพ์ไว้ให้ในบทสนทนาใน LINE
ทุกครั้งที่ติดปัญหา ทุกครั้งที่ไปต่อไม่ได้ จะเอาคำนี้มาคิด
เป็นคำที่เรียบง่าย แต่แก้ปัญหาได้มาก
และเป็นการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืนที่แท้จริง
3. ใช้ตีนทำงาน
พี่โจ้ ธนา เคยเขียนในหนังสือไว้ว่า การเดินเข้าไปหาของจริง
สถานการณ์จริง มีคุณค่า มีเรื่องราวให้เรียนรู้ เหตุกาณ์ที่ประทับใจ
คือน้องคนนึง ทนทุกข์กับการทำงานเรื่องนึงที่ลำบากลำบนมาหลายปี
ทีมน้องๆเลยเขียนโปรแกรมให้ใช้ ซึ่งเป็นโปรแกรมที่เขียนเร็วมาก
เพราะไม่ซับซ้อน ทุกข์หลายปีของเขาถูกยกออกไปเลย
นี่ถ้าไม่้เอาตีนเดินไปหาปัญหา ป่านนี้ก็คงยังไม่ไปเห็น
4. ทุกผลงาน มีคนเบื้องหลังเราเสมอ
ทีม ทีม และทีม โคตรสำคัญ งานหนัก สาหัส เบาได้ด้วยทีม
เราคือคนกระจอกคนหนึ่งที่ได้แค่ คิด และ Guide
น้องๆในทีมคือเรี่ยวแรงกำลังที่สร้างผลงาน และทำให้มันเกิดขึ้นได้
ต่างคนต่างจับงานที่ถนัด และไม่ลืมที่จะยื่นมือช่วยกันในสิ่งที่ตัวเองช่วยได้
นอกหน่วยงานหนักแค่ไหน เจอกับน้องๆในแผนกตัวเองก็มีแต่รอยยิ้ม และมิตรภาพ ผลงานที่หลายคนเผลอว่า เราทำมัน จริงๆแล้ว
คือ มือของน้องๆในแผนกทั้งนั้นที่ทำให้มันเกิดขึ้นจริง
5. พระเจ้าอยู่ในรายละเอียด
การให้ความสำคัญกับรายละเอียดปลีกย่อย
เป็นสิ่งที่กำหนดเนื้อแท้ของผลงาน
การทำงานแบบขอไปที อาจดูเร็ว ทันใจ
แต่อาจจะไม่สำเร็จ หรือสำเร็จก็จะไม่มีวันยั่งยืน
6. ทำงานใหญ่ ใจอย่าเล็ก
อาจารย์ณรงค์คอยสอนบ่อยๆ
ในการทำงานที่ต้องเจอคนหลากหลาย มากมายนิสัย
มักจะมีเรื่องที่เราถูกใจ ขัดใจ เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
ยิ่งงานใหญ่ ความหลากหลายเหล่านี้ก็จะเยอะ
เรื่องก็จะแยะ ให้ทำใจให้มันใหญ่ๆ กว้างๆ
อย่าใจเล็กย้อนแย้งกับงานใหญ่ที่จับ
และมันก็ช่วยให้ใจเย็นขึ้นมาก
จนมีคนแซวหลายครั้งว่า มีงทนได้ยังไงวะนั่น 😂
7. เป็นที่พึ่ง
ผอ.เกรียงศักดิ์ เคยสอนว่า
การทำงานในหน้าที่ให้เต็มที่ก็เรื่องหนึ่งที่พึงกระทำ
แต่การทำตัวให้เป็นที่พึ่งของเพื่อนร่วมงาน มันอาจจะเหนื่อยเพิ่ม
แต่สุดท้ายทั้งเราและเขาจะมีความสุข
มันจะงอกงาม และมันจะกลายเป็นความร่วมมือ
และทุกๆอย่างที่ตั้งเป้าหมายไว้จะตามมาเองโดยไม่รู้ตัว
PS. มีไอเดียเขียนโปรแกรมเต็มเลย แต่ไม่มีเวลาเลย
เรื่องอื่นๆในหมวดนี้