วันนี้ Admin จากโรงพยาบาลแดนไกล
ทักมาหาส่วนตัวด้วยมิตรภาพ ให้ช่วยปรับระบบคิวให้
เพราะโรงพยาบาลที่นั่นได้รับบริจาคตู้ KIOSK มา แต่โปรแกรม
คิวข้างในตู้ใช่ไม่ได้ ถ้าจะใช้โรงพยาบาลต้อง Upgrade HIS
ซึ่งใช้เงินหลายแสนบาท (บริจาคให้เขาทำม๊ายยยย 🥲)
⁣⁣⁣⁣⁣⁣
เราแลกเปลี่ยนความเห็นหลายเรื่อง
น้องเล่าให้ฟังตอนฝ่าฟันกับเจ้าหน้าที่ กับคนไข้
เมื่อต้องใช้ระบบคิว เมื่อต้องเปลี่ยน Mindset ของคน
จนเราสนิทสนมกันทางตัวอักษร
และแลกเปลี่ยนความรู้กันหลายเรื่อง
⁣⁣⁣⁣⁣⁣
วันนี้น้องพิมพ์มาประโยคนึงว่า
⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣
"สิ้นเดือนนี้ผมเปลี่ยนงานใหม่แล้ว
ยังไงก็ขอบพระคุณอาจารย์มากครับ
ที่คอยช่วยเหลือตลอดมาครับ
ระบบคิวที่ทำไว้ก็ใช้ได้ดีมากเจ้าหน้าที่
รพ.ก็ตอบรับและใช้ฮุกกะจนขาดไม่ได้แล้ว^^
ก่อนจะออกเลยตั้งใจว่า
จะทำผู้ป่วยนอกให้สมบูรณ์ครับอาจารย์
เลยต้องรบกวนอาจารย์ถี่หน่อยนะครับ"
⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣
เราอ่านแล้วย้อนคิดหลายเรื่องในหัว
⁣⁣⁣
เราเคยเจอเคสคล้ายๆ แบบนี้หลายเคส
การรักษาคนเก่ง คนเจ๋ง โดยเฉพาะด้าน IT.
ในสายรัฐบาลยังเป็นเรื่องยากเสมอจนถึงทุกวันนี้
⁣⁣⁣⁣⁣⁣
การลงมือทำในหลายๆเรื่องในโรงพยาบาล
โดยเฉพาะด้าน IT.
หลายๆครั้งการตั้ง mindset ในหัวว่า
"ทำไปเพื่อได้ช่วยคนไข้"
"ทำไปเพื่อช่วยโรงพยาบาล"
⁣⁣⁣⁣⁣⁣
น่าจะเป็นเป้าหมายที่ดีที่สุด
ให้ลืม และมองข้ามอุปสรรค มองข้ามคน
เรื่องผิดเพี้ยน และเรื่องบ้าบอ หลายๆเรื่องในระบบได้
⁣⁣⁣⁣⁣⁣
น้องที่คุยวันนี้สู้จนสุดตัวเพื่อทำให้ระบบเกิดให้ได้
และพยายามที่จะให้งานเสร็จ ก่อนจะจากไป
⁣⁣⁣
ไม่จำเป็นต้องให้ใครจำ ไม่ต้องเป็น Somebody
แค่ Nobody ที่มีความทรงจำเสี้ยวหนึ่งของตัวเอง
ผูกไว้กับสถานที่ที่นึง ไว้ให้คิดถึง ไว้ให้ยิ้มทุกครั้งที่แวะมา
ก็มากเพียงพอแล้ว
บังเอิญเรื่องที่เกิด ที่เจอสอดคล้องกับในช่วงนี้พอดี
ช่วงที่มีการผลัดเปลี่ยน เกษียณราชการของพี่ๆหลายๆท่าน
นอกจากพี่ๆทุกท่านจะเต็มไปด้วยความทรงจำที่ผ่านมา
พี่ๆเหล่านั้นก็ยังเป็นความทรงจำให้กับน้องๆที่เดินตามมาเช่นกัน
⁣⁣⁣
ไม่แปลกใจเลยทำไมน้องๆหลายๆคน
จึงเสียดายพี่บางคนมากมายเหลือเกิน
ที่ต้องหยุดหน้าที่ของตัวเองไปในช่วงนี้
⁣⁣⁣
แต่เวลา ก็คือ เวลา
⁣⁣⁣
ถ้าสถานการณ์แบบนี้ไม่แวะมา
ให้เราทุกคนได้จากกับพี่ๆที่น่ารัก น้องๆที่น่ารัก
ที่เป็นแบบอย่างที่ดีให้เราเดินตาม
บางครั้ง ใครหลายๆคนก็จะหลงลืมไปว่า
ตอนที่ยังไม่จาก ตอนที่ยังอยู่ ตอนที่ยังประโยชน์
ควรทำอะไร และควรอยู่อย่างไร