ความทรงจำกับโรงพยาบาลราชบุรี
Chapter 01 : Perfect
.
ต้นเหตุเกิดจากวันหนึ่งที่เครื่อง Scan ลายนิ้วมือลงเวลาของแผนกพัง
วศิบอกกับเราว่าซื้อเครื่องตัวใหม่ขอแบบดึงข้อมูลง่ายๆนะพี่แก๊ป
จำปัญหาตอนนั้นไม่ได้ว่าวศิบอกว่าเป็นที่อะไร
.
ตอนที่เราคุยกันเรื่องนี้ในประชุม FYI
(ประชุมรวมทีม IT เดือนละครั้ง)
ก็เลยนั่งคุยกันต่อเรื่องนี้มากมายถึงความลำบาก และปัญหา
เช่น Scan ไม่อ่าน , ลืมลงเวลากลับ
แต่เดินไปถึงรถแล้ว ครั้นจะขึ้นมาก็ไกล
ใช้วิธี Line บอกหัวหน้าแทนได้ไหมนะ 😄
ส่วนเรา Line ไปก็ไม่ค่อยจะอ่าน 555
.
หน่วยงานมีเครื่อง Scan ลายนิ้วมือ 2 เครื่อง
คือข้างล่าง และข้างบนชั้น 5
พอเครื่องข้างล่างเสีย น้องที่ทำงานอยู่ Zone ด้านล่าง
ก็ต้องขึ้นลิฟท์มาชั้น 5 Scan นิ้ว
แล้วก็ลงกลับไป เสียเวลาชีวิต
.
ด้วยความชอบเล่นเกมส์ก็เลยคิดถึง Pokemon
และ GPS ก็ลองคิดเล่นๆดูว่า งั้นลงเวลาผ่าน
GPS ละกัน พอไป Review ดูในวงการ HR
เฮ้ย... มีคนทำเยอะแยะไปหมดเลย
.
แต่ปัญหาคือ Subscription รายปี
โดยคิดจากจำนวน Seat (รายหัว)
นั่งคำนวณแล้วในทีมมี 40 คน
นั่นคือ หลายบาทเลย
แล้วคิดเรอะ ระบบราชการจะเข้าใจสิ่งนี้ง่ายๆ
และอนุมัติเงินให้ดำเนินการสิ่งนี้
เราน่าจะได้คำตอบตอนไปของบนี้ว่า
แก๊ป มึงไปที่พัสดุนะ
และ เบิกสมุดเซ็นชื่อสีน้ำเงิน เล่มยาวมาใช้
อ้อ อย่าลืมปากกาแดง
เอาไว้ขีดเส้นใต้ตัดคนมาสายด้วยนะ
จบเลย 😅
.
ด้วยความดื้อเลยกลับมานั่งวาดรูปคร่าวๆ
และส่งให้ มิคุง ผ่าน Line ว่า
มิคุง อยากได้แบบนี้ แบบนี้ แบบนี้
เรามีโอกาสทำ Technical สิ่งนี้ได้ไหมนะ
.
ความ Peak คือ มิคุง อ่านแล้วเงียบไป
และหลังจากนั้นไม่นาน มิคุง ส่ง Line กลับมา
เป็น Link URL พร้อมข้อความนิ่งๆว่า
"แบบนี้เหรอครับ พี่แก๊ป"
.
เมื่อจิ้มไปที่ Link พบว่า
มัน Mark ตำแหน่งตัวเราบน GPS
พร้อมบอกระยะห่างจากจุดที่กำหนด (โรงพยาบาล) 😲
.
เหี้ยเอ๊ย สนุกล่ะ... 🔆
กลับบ้านไปรีบไปนั่งทำ Diagram และ UX/UI
.
พวกเราลงมือทำกันโดยใช้เวลาไม่นาน
มิคุงเป็นคนเขียนหลัก ทั้งที่ตอนนั้นก็มีต้องเขียนระบบ
Patho และต้อง Set Server กับต่ออยู่
เราแว๊บไปฝากวศิที่กำลังวุ่นเรื่อง Finance Aug ตอนนั้น
ให้ช่วยทำระบบ Report หลังบ้านให้หน่อย
อยากเอามาใช้เร็วๆ (ใจมันสั่นตาม Concept ที่ว่า
ถ้า Project ที่ใช่ ใจมันจะสั่นๆหน่อย ตอนจะทำ)
.
วศิ บอกทันทีว่า "ไม่"
พร้อมกับคำที่ไว้เบรคเราเสมอๆเวลามีไอเดียใหม่ๆ
คือ "ว่างเนอะ..." และทำหน้าเอือมใส่ 5555 😂
และใช่ครับ..... คำว่า ไม่ของวศิ คือ
ไม่นาน วศิ ก็ทำเสร็จแล้วส่ง Link มาให้แบบ
ที่เราคิดว่า เอาเวลาไหนไปทำวะเนี่ย
.
พวกเราอยู่กันแบบนี้จริงๆ....
เพราะความบ้าพลังมันอยากทำโน่น นี่ นั่น เต็มไปหมด
อยากเอา IT ช่วยทุกคนเลยที่มาขอให้ช่วย
อยากเอา Technology ไปทำให้อะไรๆมันดีขึ้น
(แต่บางที บางคน ก็ไม่น่าช่วยนะ 555)
.
เมื่อจุดไฟ เรื่องใหม่ๆขึ้นมา
น้องๆจะโอดโอย หนัก ยาก เหนื่อย
และตบท้ายที่เล่นมุขโบ๊ะ บ๊ะ โบ๊ะ บ๊ะ
หันหลังไปทุกคนจะลงมือทำอย่างตั้งใจ
และจริงจัง จริงจังมากๆ จนน่ากลัว
Play Hard Work Harder ที่แท้จริง
.
ตอนที่ Product กำลังจะเสร็จ
ทีม HA ส่งหนังสือเวียน สำรวจ happinometer
(มันคือการ วิเคราะห์องค์กร ให้เจ้าหน้าที่กรอกว่า
ปีนี้คุณมีความสุขประมาณไหน)
เรานั่งคิดว่า ถ้าถามตอนนี้ แสดงว่า
ความสุขที่ผลการสำรวจ และประเมินองค์กรจริงๆ
มันไม่เกิน 3-5 วันย้อนหลังไปหรอก
แบบนี้ถ้าเจ้าหน้าที่คนนึงมีความสุขมาตลอด
วันที่กรอก happinometer ดันทะเลาะกับแฟน
ความสุขขององค์กร แม่งหายเลยสิวะ
เสียดายคะแนนแทนโรงพยาบาล
.
ก็เลย Connect The Dot ได้ว่า
งั้นก็ประเมินทุกวันตอนที่ลงเวลาออกงานสิ
มีสุข มีทุกข์บ้าง เดี๋ยวสิ้นปีเฉลี่ยๆ ก็รู้เอง
นอกจากนั้น ตัว User รู้สถานะของตัวเอง
หัวหน้าก็เห็นระดับความสุขของน้องๆในแต่ละวัน
ใครเศร้า เข้าไป Charge เลย... Perfect 😊
.
ขั้นต่อไปคือ การใช้แบบ Official
เนื่องจากเป็นวิธีใหม่ ถ้าใช้เลย
ก็กลัวว่า สักวันจะมีคนบอกว่า
เราไม่เชื่อว่าหน่วยงานมาทำงานตามเวลานี้ 🥲
โจทย์ต่อไปที่ยากกว่าเขียนโปรแกรมคือ
เสนอขอกรรมการบริหารเพื่อรับรอง
ให้ทางหน่วยงานใช้สิ่งนี้เพื่อบันทึกเวลาทำงาน
อย่างเป็นทางการในอีกทางเลือกหนึ่ง
จากสมุดน้ำเงินสุด Classic และ Scan ลายนิ้วมือ
ที่สร้างปัญหาเรื่อยมา
.
ตอนนั้นพี่เตเตือนว่า
คุณแก๊ประวังนะ
มันคือการไปขอใช้วิธีลงเวลาที่เป๊ะกว่าสมุด
ไอ้สมุดสีน้ำเงินที่มีเวทย์มนต์
ที่สามารถทำให้ทุกคนมาพร้อมกัน 8:30
ได้หลายๆ คนเพื่ออยู่เหนือเส้นแดง
และเรากำลังไปขอจากกลุ่มคน
ที่อาจจะไม่เคยลงเวลาทำงานเลยสักครั้ง
ทั้งในสมุด และ Scan ลายนิ้วมือ
ตอนนั้นแอบคิดว่าไม่เป็นไร
ให้อาจารย์ณรงค์ช่วยพูดให้
.
พี่เตเดาถูกมาก สาหัสสากรร เลยกว่าจะได้ 😂
เพราะความกลัวของหลายๆท่านที่ต่อต้านวันนั้น
จับความรู้สึกได้ว่า....
เขากลัวว่า เขาจะถูกบังคับให้ใช้วิธีการนี้ไปด้วย
(ผมเปล่า.. ผมมาขอใช้เองกับหน่วยงานครับพี่)
โชคดีที่ท่าน ผอ.อนุกูล เข้าใจ
และช่วย Clear อธิบายให้จนผ่านมาได้
Perfect moment เหมือนกันนะตอนนั้น
พวกเราใช้กันในหน่วยงานเองไม่นาน
หลังจากนั้นหน่วยงานอื่น ก็มาขอใช้เรื่อยๆ
ตอนนี้ลามไปโรงพยาบาลอื่นก็ขอมา
.
ตอนที่ส่ง Product นี้ไปประกวดอยู่ในมือ สิรี
วันที่ไปนั่งฟังน้อง Present ก็แอบคิดในใจแล้วล่ะ
รางวัลกลับบ้านแน่นอน สิรีทำได้ดีจนปุ๊กบอกว่า
สิรีอ่ะได้รางวัล ของเราที่เป็นคน Present (หนูมาลี)
ไม่ได้หรอก 555
.
และ Perfect Days ก็ได้รางวัลจริงๆ
และตอนนั้น หนูมาลีที่ไปประกวดด้วยกัน
ก็ได้ไปฟาดที่ 1 มา
.
จำได้ว่า Video Call มาอวดน้องๆในห้อง
เพื่อ Share ความสำเร็จ
มันยังไม่เชื่อกันเล๊ยยยย 😂
พอทุกคนรู้ว่าได้รางวัล แป๊บเดียวเด็กๆเหล่านั้น
หันไปคุยเรื่องอื่นกันต่อว่า
จะให้สิรีซื้อขนมอะไรกลับไปที่โรงพยาบาลบ้าง 555
.
ความสุขตอนรับรางวัลน่ะอยู่แป๊บเดียวจริงๆ
แต่ระหว่างตอนที่ช่วยกันทำ ช่วยกันใช้
ช่วยกัน พิสูจน์ และDefend ให้มันเป็นจริงได้
นี่ล่ะ... สุขกว่าเยอะเป็นไหนๆ
.
เราตั้งชื่อ Product ว่า Perfect Days
เพราะอิทธิพลของหนังเรื่องนี้
หนังที่โคตรดี Motto ที่โดนใจมากมาย
และความหมาย ความสุข ที่สอดคล้อง
และ Perfect พอดิบ พอดีกับสิ่งนี้จริงๆ
.
ตั้งใจเขียนเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก
ในการบันทึกความทรงจำกับโรงพยาบาลราชบุรี
เพราะเป็นสารตั้งต้นของความ Perfect มากมายที่ได้เจอ
และได้พบตลอดทาง
.
มี Perfect Days ทุกวัน
ที่ได้ร่วมงานกับทีมพี่ๆน้องๆ IT. ที่น่ารัก
จะทุกข์ จะสุข มันก็ Perfect ในแบบวันนั้นๆของมันนั่นล่ะ
.
และช่างโชคดีที่เป็นคนคิดฟุ้งซ่านไปไกลๆ
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร งานอะไร
เขียนโปรแกรม เรียกเก็บ แก้ปัญหา
สิ่งที่เหมือนจะทำไม่ได้ ทำยาก ทำลำบาก
พอหันไปหา Perfect Team เด็กๆ IT. ทีไร
แม่ง.... พวกเขาทำได้หมดจริงๆ ❤️
Perfect...