ความสวยงามของ "ระหว่างทาง"
และคุณยายซาลาเปา
⁣⁣⁣
ในบันทึกของตัวเองเมื่อปีก่อน
⁣⁣⁣
วันนี้เจอคุณยายอายุประมาณ 70 แล้ว
เข้าคิวซื้ออาหารที่ร้านค้าในโรงพยาบาลพร้อมๆกัน
คุณยายจ่ายเงินเสร็จ ถามไถ่แม่ค้า ถึงที่ขึ้นมอเตอร์ไซค์รับจ้าง
เพราะต้องรีบไปให้ทันขึ้นรถไฟรอบนี้
⁣⁣⁣
น้องคนขายโดนคนซื้อของรุมอยู่
เลยอธิบายได้ไม่ละเอียดนัก คุณยายยังดูงงๆอยู่
เราก็เลยอาสาพาเดินพาไปส่งจุดที่ใกล้ๆ
ให้คุณยายเดินไปต่อได้ง่ายๆไม่หลง
⁣⁣⁣
ระหว่างทางถามคุณยายว่า "คุณยายมาหาหมอเหรอ ?"
⁣⁣⁣
ได้ความว่า ตัวคุณยายไม่ได้มาหาหมอหรอก
แต่เดินทางจากหัวหินมาที่ราชบุรี
เพื่อมาขอประวัติของลูกชายที่เป็นผู้ป่วยติดเตียง
ไปรักษาที่ รพ ใกล้ๆ เพราะคุณยายคงเดินทางบ่อยๆไม่ไหวแล้ว
⁣⁣⁣
ปกติคุณตาจะเป็นคนพามา แต่คุณตาเพิ่งเสียไปเมื่อต้นเดือน
คุณยายมาตั้งแต่ตี 5 เพราะรถไฟเที่ยวที่มาถึงราชบุรีเวลานั้น
คุณยายไม่ได้ขึ้นมอเตอร์ไซค์ต่อมา เพราะราคาสูง เดินมาเรื่อยๆเอา
แต่ขากลับไปที่สถานีรถไฟ ถ้าเดินเหมือนเดิมคงไม่ทันเวลา
ต้องให้มอเตอร์ไซค์รับจ้างไปส่ง
⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣
ความอยากรู้อยากเห็น ขอดูเอกสารที่ยายมาขอรับ
คุณยายยื่นให้ดู เห็นเอกสารที่คุณยายได้ไป
อะไร อะไร ก็เกิดขึ้นในหัวเต็มไปหมด
ได้แต่สบถกับตัวเองในใจว่า
⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣
"ไอ้เหี้ยยยยย เพื่อสิ่งนี้ คนแก่คนนึ่ง
ต้องลำบากขนาดนี้เลยเหรอวะ"
⁣⁣⁣
ส่งคุณยายตรงจุดที่เหมาะสม
ได้รับคำอวยพรจากคุณยายตามสมควร
⁣⁣⁣
มองคุณยายด้านหลัง
ตอนที่กำลังเดินไปขึ้นมอเตอร์ไซค์รับจ้าง
ในมือของคุณยายมีซาลาเปาลูกเล็กๆ 2 ลูก
ได้แต่หวังว่ามื้อเที่ยงวันนี้ของคุณยาย
จะอยู่บนขบวนรถไฟ ได้อย่างทันเวลา
ตามที่คุณยายตั้งใจ
⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣
22 กันยายน 2565
การเชื่อมโยงข้อมูลของเขตสุขภาพที่ 5
เป็นไปตามเป้าหมายตามที่ทุกแรงพลัง
ตามที่ผู้ใหญ่ พี่ๆ น้องๆ ทุกคนช่วยสนับสนุน
⁣⁣⁣
ในวันนั้นคุยกับทีมว่าตอนมันถึงยอดตรงนั้นแล้ว
ดีใจนะ แต่หัวใจ หัวสมอง ของพวกเรากลับไปคิดถึง
ในระหว่างทางที่ทำ Project นี้กันมากกว่า
ตอนประชุมใหญ่กับพี่ๆระดับเทพ IT ในเขต
ที่พร้อมให้คำแนะนำอย่างน่ารัก และเมตตา
ตอนที่ทีมนั่งคิด logic ของโปรแกรมจนหัวจะระเบิด
ตอนที่รุมปั่นให้มันทำงานได้ Scale ที่คิดไว้ เสร็จตอนตี 5
เพื่อที่ 8 โมงเช้าต้องเอาไปแสดงผลในที่ประชุม
ตอนที่นั่งเฝ้ากราฟการทำงานของ CPU ตอนดึงข้อมูล
เหมือนลูกรักที่ต้องคอยประคบประหงม
⁣⁣⁣
คิดถึงคุณยายซาลาเปาวั้นนั้น
ขอโทษนะยาย ที่พวกเราทำมันออกมาช้าไม่ทันวันนั้นของคุณยาย
⁣⁣⁣
คุณยายจะเป็นไงบ้างนะ สบายดีไหม
วันนั้นคุณยายทันกินข้าวบนรถไฟหรือเปล่า
แต่วันนี้หลายๆคน ไม่ต้องผจญภัยแบบคุณยายแล้วนะ
⁣⁣⁣
ถ้าวันเวลาของพวกเราที่ลงแรงไป
ช่วยคนแบบคุณยาย ได้วันละแค่คนเดียว
หรือเดือนละคนเดียว หรือปีละคนเดียว
⁣⁣⁣
พวกเราก็ ยิ้ม แล้วครับคุณยาย 😊