ความสุขใจขนาดหนึ่งกำมือ
---------------------------
.
เวลาที่ชีวิตเดินทางมาได้ระยะหนึ่ง
คนแก่ คนเฒ่า มักจะนั่งลงเล่าเรื่องราวที่ผ่าน และผจญมา
ได้เป็นฉาก เป็นตอน อย่างสนุกสนาน
เราอาจจะได้ยินมันซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า จนเอียน
แต่ในความคิดของท่าน
กลับเป็นการนั่ง Time Machine
เพื่อไปฉกฉวย ความรู้สึกต่างๆ เข้ามาใกล้ๆตัวอีกครั้ง
ไม่ว่าเรื่องที่เล่านั้นคือ ความยินดี ชัยชนะ
หรือความผิดหวัง พ่ายแพ้ เจ็บปวดใจ
.
ลองกลับมาคิดว่าถ้าตัวเองอายุสัก 70 ปี
มีเด็กสักคนมาเป็นเหยื่อนั่งข้างๆ
และบอกให้คุณปู่เล่าเรื่องราวที่ผ่านมาให้ฟังหน่อย
(เข้าทางปู่เลยนะ)
.
มีความยินดีหลายอย่างหลั่งไหลเข้ามาในหัว
มีความผิดหวังหลายอย่างต่อคิวเข้ามา
แต่พอคิดเอามาเหมาๆ รวมๆ แล้ว
ถ้าจะเล่าให้ไอ้เด็กน้อยคนนี้เอาไปใช้ประโยชน์ได้
คงมีเรื่องๆ หนึ่งล่ะ
.
ไอ้หนู มีอยู่ช่วงนึงตอนที่ปู่อายุ 46
แม่ป่วยด้วยเส้นเลือดแตกในสมอง
จนไม่สามารถใช้งาน แขน ขา ข้างซ้ายได้
ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก
ทุกวันที่เราเคยเห็นแม่นั่งอยู่ที่เก้าอี้นั้น
ทุกครั้งตอนออกจากบ้าน
พอตกเย็นวันน้นเก้าอี้นั้นไม่มีแม่แล้ว
และก็ไม่รู้แม่จะกลับมานั่งได้เหมือนเดิมอีกไหม
ความกังวล ความสงสาร มันแบกอยู่บนบ่า
สงสารแม่จับใจ
.
มีวันหนึ่งปู่เข้าไปเยี่ยมแม่
ตอนที่แม่อยู่ระหว่างการทำกายภาพ
แม่ยังดูซึมๆ และดูไม่ค่อยมีแรงเหมือนเดิม
ความทุกข์นั้นเหมือนมันหนักขึ้น
และกดทับปู่ลงไปอีก
.
คุณยาย โชว์กำมือให้ลูกดูหน่อย นักกายภาพพูด
.
ปู่ตาเบิกโพรง...ตกใจ
.
สิ่งที่เกิดขึ้นคือ
แม่ของปู่กำมือที่หมดเรี่ยวแรงนั้นได้
.
เอ้า ต่อไป แบมือ นักกายภาพพูดอีกครั้ง
แม่ของปู่แบบมือออก
.
เอ้า ชูสองนิ้วสู้ๆ ให้ลูกหน่อย
แม่ของปู่ฝืนชูสองนิ้วแบบหลวมๆได้
.
เท่านั้นล่ะ ปู่เป็นตุ๊ดเลย
ร้องไห้ ดีใจ ออกมา
.
ย้อนคิดๆ ไปแล้ว
ความยินดีต้องมีขนาดไหนกันนะ
ถึงจะเพียงพอ เหมาะสม
.
สิ่งที่เจอกับเหตุการณ์นี้
มันเทียบไม่ได้เลยกับการดีใจ
ตอนได้ของที่เราอยากได้
ตอนได้ยินเสียงปรบมือ ชื่นชม
ตอนได้รับการเชิดชู ได้รับรางวัลนั่น นี่

เหมือนที่พี่ต่อ ธนญชัย
เคยเปรียบเทียบสิ่งเหล่านั้นว่า รุงรังชีวิต...
.
ความดีใจ แค่ระดับนี้
มันมีความหมายมากพอแล้ว
มันจะกลายเป็นเรื่องเล่าที่ซ้ำแล้ว ซ้ำอีก
เรื่องที่พานั่ง Time Machine
ย้อนพาเราไปเอาทุกข์ และสุข
คละ ๆ เคล้าๆ กันให้มันกลมกล่อม
ในเรื่องเล่านี้
.
และสุดท้ายเราได้พบว่า ความสุขใจ
ระดับแค่การ กำมือ ของแม่ นี่ล่ะ เพียงพอแล้ว
.
เป็นกำลังใจให้ลูกทุกคน
ที่ต้องดูแลคุณพ่อ คุณแม่ หรือผู้มีพระคุณของเรานะครับ